นกเหยี่ยว
 
 
 

‘นกเหยี่ยว’
นักล่าเจ้าเวหา 
มือ‘อาชีพ’

 

ในประเทศไทยมีกลุ่มคนที่เลี้ยงนกเหยี่ยวอย่างจริงจัง นอกจากด้วยความชื่นชอบส่วนตัวแล้ว ยังสามารถฝึกให้ ‘ล่า’ เพื่อใช้ในการทำเงินอีกด้วย ปัญหาในโรงสีข้าวตามต่างจังหวัด มักประสบปัญหานกพิราบเข้ามากินอาหาร และขับถ่าย ในบริเวณโรงสี ทำให้ผลผลิตของตามโรงสีต่างๆ ไม่ได้มาตรฐานตามที่ควรจะเป็น โรงสีต่างๆ จึงหาทางที่จะกำจัดนกพิราบ ทั้งหารั้วหนามกันนกมาตั้ง ใช้คนไล่ แต่ก็ไม่ได้ผลเต็มที่ ดังนั้นกลุ่มคนที่เลี้ยงนกเหยี่ยวอยู่แล้ว จึงถูกจ้างวานให้มากำจัดนกพิราบตามโรงสีข้าวต่างๆ ซึ่งผู้เลี้ยงยืนยันว่าสามารถแก้ไขปัญหาได้ 100%

แต่การจะซื้อมาเลี้ยงสักตัวนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการครอบครองนกเหยี่ยวสายพันธุ์ในประเทศไทยถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดกฎหมาย ผู้ที่จะเลี้ยงจึงจำเป็นที่ต้องนำเข้าจากต่างประเทศ โดยมีใบอนุญาตการครอบครองจากกรมป่าไม้ และมีใบนำเข้า CITES (อนุสัญญาระหว่างประเทศ) จึงจะถือว่าครอบครองอย่างถูกกฎหมาย

จะซื้อ ‘นกเหยี่ยว’ สักตัวทำไงดี?

การซื้อนกเหยี่ยวสักตัวไม่สามารถซื้อมาเลี้ยงได้เลยเหมือนสัตว์เลี้ยงทั่วไป ผู้ที่ต้องการจะซื้อนกเหยี่ยวสักตัว ควรติดต่อผ่านผู้ดำเนินการนำเข้านกเหยี่ยว (เอเจนท์) หลังจากนั้นเอเจนท์ก็จะติดต่อไปยังฟาร์มที่อยู่ต่างประเทศตามแต่สายพันธุ์ที่เราต้องการเพื่อจองไข่ เมื่อไข่ของเหยี่ยวฟักแล้ว ฟาร์มก็จะแยกเพศ แล้วส่งรูปของนกกลับมาให้ผู้ที่ต้องการเป็นเจ้าของเลือก

เมื่อเจ้าของเลือกได้แล้วก็จะทำการจอง แต่นกยังไม่สามารถส่งมาได้ทันที ต้องรอให้นกมีความแข็งแรงในการเดินทางก่อน อาจจะต้องมีอายุ 3 เดือนขึ้นไปจนถึง 1 ปี เมื่อนกมีความแข็งแรงมากพอที่จะเดินทางได้แล้ว ฟาร์มก็จะส่งนกเหยี่ยวมาทางเครื่องบิน โดยจะปิดตาด้วย Hood หรือหมวกหนังขนาดเล็ก เพื่อไม่ให้ตื่นตระหนกระหว่างการเดินทาง

เมื่อรับ ‘นกเหยี่ยว’ กลับที่พัก

หลังจากรับนกจากสนามบินมายังที่พักแล้ว สิ่งที่ไม่ควรทำก็คือจับต้องตัวนก เพราะจะทำให้นกเครียดและตกใจได้ ต้องให้นกคุ้นชินกับบรรยากาศที่พักสักเดี๋ยวนึง เจ้าของก็จะทำการตอกสายรัดข้อเท้านก เพื่อผูกเชือกสำหรับเตรียมใช้ในการฝึกต่อไป เมื่อตอกสายรัดข้อเท้าเสร็จแล้ว เจ้าของสามารถเปิด Hood ได้

แต่! มันไม่ง่ายอย่างนั้น หลังจากเปิด Hood แล้ว นกจะตกใจและจะหาทางป้องกันตัวเอง บางตัววิ่งหนีเจ้าของบ้าง ขู่ สยายปีกบ้าง เจ้าของต้องใช้ความอดทนในจุดนี้อย่างมาก โดยไม่สามารถลงโทษได้ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม เพราะการลงโทษเพียงหนึ่งครั้งจะทำให้นกไม่ไว้ใจ และจะไม่สามารถฝึกได้ตลอดชีวิต

บทเรียนแรกในการฝึกหลังจากได้นกเหยี่ยวมาใหม่ คือ ฝึกให้ยืนบนแขนเจ้าของ เพื่อสร้างความคุ้นชินและปรับสภาพ จะให้นกยืนจนกว่าจะหลับและตื่นขึ้นมา เพื่อให้นกสบายใจว่าเราไม่ได้ทำอะไรเขา อาจใช้เวลาร่วม 10 ชั่วโมง ยาวนานนับสัปดาห์เลยทีเดียว ในหลายๆ คืนเจ้าของจะนอนหลับไปพร้อมกับนกเลย วิธีการหลับคือนั่งหลับและเอามือที่นกเกาะวางไว้บนที่พักแขนของเก้าอี้

เมื่อผ่านพ้นระยะแรกไปแล้ว จะพานกออกนอกสถานที่ไปฝึกบินใกล้ๆ ใช้เวลาประมาณ 2-4 สัปดาห์ จะเริ่มเข้าใจในคำสั่ง และจะเริ่มจำได้ว่าใครคือเจ้าของ ในระหว่างการฝึกจะมีลูกไก่ที่ตายแล้วทั้งตัวเป็นอาหารเมื่อบทเรียนบินใกล้สำเร็จเสร็จแล้ว จะเริ่มฝึกในบริเวณที่เป็นพื้นที่กว้าง เพื่อเป็นการวัดใจด้วยว่าเมื่อปล่อยให้เขาบินในที่โล่งแล้ว มันจะบินหนีเลยไหม หรือจะวนกลับมาหาเรา วิธีการฝึกแบบนี้จะมีการป้องกันเหยี่ยวหาย โดยใช้ตัวสัญญาณผูกที่ข้อเท้าหรือบริเวณหาง ทำงานควบคู่กับเครื่องตรวจจับสัญญาณ GPS โดยสามารถตรวจจับได้ไกลกว่า 30 กิโลเมตร

Falcon

ปลุกสัญชาตญาณความเป็นนักล่า

เมื่อนกนักล่าของเราสามารถฝึกบินตามคำสั่งได้ในระดับหนึ่งแล้ว ผู้ฝึกหรือเจ้าของจะใช้เหยื่อปลอม ที่มีลักษณะคล้ายนกพิราบ มาฝึกให้รู้ว่าเป้าหมายในการจู่โจมว่ามีลักษณะอย่างไรโดยนกเหยี่ยวที่ใช้ในการล่านกพิราบตามโรงสีข้าวจะใช้ 2 สายพันธุ์ ที่มีลักษณะและสัญชาตญาณแตกต่างกันไป

  • ภายในอาคาร จะใช้เหยี่ยวประเภท ‘แฮร์ริส ฮอว์ค’  ที่มีความชำนาญในการขับไล่ในพื้นที่จำกัด ตีวงบินได้แคบ
  • ภายนอกอาคาร จะใช้เหยี่ยวประเภท ‘ฟอลคอน’  ที่ถนัดในการร่อนและล่ากลางเวหาด้วยความว่องไว

การเลี้ยงนกเหยี่ยวนอกจากจะเพื่อความสวยงาม และทำเงินให้กับผู้เลี้ยงได้แล้วนั้น ผู้เลี้ยงยังต้องอาศัยความเอาใจใส่และให้เวลาเป็นอย่างมาก เพราะการเลี้ยงนกเหยี่ยวไม่สามารถขังไว้ในกรงได้ตลอดเวลาเหมือนสัตว์เลี้ยงบางชนิด ผู้เลี้ยงต้องให้นกบินเล่นทุกวัน ไม่อย่างนั้นแล้วอาจทำให้นกเกิดความเครียดได้

 

 

 

 
 



tags : , ,


share share to facebook share to twitter

TipsDD ‘นกเหยี่ยว’ นักล่าเจ้าเวหา มือ ‘อาชีพ’